uykusuz hüzün

sessizdim
belki biraz fazla
ben böyle iyiydim
sen anlamasanda
aslında
hep senden bahsederdim
geveze gözyaşlarımda

üzgündüm
artık hüznüm daha fazla
sen daha neşeliydin
ben olmadığımda
sanki
ben gideceğini hep bilirdim
sen saçma bulur gülerdin
ben bildim
yine de kazanan sendin

uyumazdım
dayanamazdım kabuslara
şimdi umursamıyorum
aslında ben
kabus oluyorum
uykusuzların hayatlarına
ve masallar anlatıyorum
tanrının terk ettiği çocuklara
ve şiirler yazıyorum
şeytanın kucakladığı aşklara

bir

ben yaşıyordum öyle
kendimden uzak,ama hep kendi halimde
ne bir beklenti vardı gönlümde
ne de bir damla ışık gökyüzümde

ben yazıyordum öyle
kötüydüm, yalnızdım kelimelerde
ne bir umut vardı gözlerimde
ne de seni mırıldanırdım sözlerimde

sonra yine
ben oturuyordum öyle
mekan dünya, zaman değmiş akrebe
güneş doğmuş, gün dolaşmış maviye
yanımda bir sen, aşk düştü gönlüme
nefesini hissettim sigaranı üfleyince
bir damla sevda düştü gözümden o nefeste
diktim rakıyı bir seferde
aşk tercümesiz bir dil kaldı hislerime
ve ben anlamsız kaldım sensizliğime

bu hayat sendin
ben yaşadığımı sanıyordum öyle
meğer yaşıyormuşum öylesine
bir parçam sen bir damlam sen
bir gülümsemem sen bir gözüm sen
bir ay biterken
bir ömür sen
çeyrek asır boşunaymış
zaman dediğin seninle yaşanırmış
kalp senin olduğun yanımda atarken
aylar bir
yıllar bir
biz bir olmalıymışız

bir ömür yetmez ben seninle sonsuzluğu kutluyorum
bu kelimeleri unutursan diye kısaca yazıyorum
herşeyin özeti..seni seviyorum