hayatımda izin
geçmeyen öfkem
sana sorup duruyor...
keşke gitmeseydin
belki...belkilere inanabilirdik
heyecana kapılırdık
dünya'nın iki ucu neresi önemsemezdik
bunlar belki de...
umarım daha iyi bir yere gitmişsindir
saf değildi duygularımız hatta olabileceği kadar kirliydi evet sevgi vardı parmaklarımız kenetlenirken ama nefret de hep oradaydı yaklaştık...