Evanescence - My Immortal

baktım ayılacak gibi değilim, ben de içmeye karar verdim derdime değil, sarhoşluğuma bir sebep vermek istedim

yok

gecenin henüz tanışmadığım dakikaları
yürüyorum
nefesimden şarap dökülüyor
bir şarkı söylüyorum
mesafeler duymuyor

az önce yaşadığım şehir
ardımda yanan nehir
hepsi çizgi çizgi aklımda
çiz desen çizemem ama
cesaretim yok
yok olmaya

sabahın küskün ışıkları
ağlıyorum
gözlerimden adın dökülüyor
bir ağıt yakıyorum
umurunda olmuyor

uzun zaman önce yuttuğum zehir
aynada gördüğüm katil
hepsi çizgi çizgi kollarımda
kes ruhunu desen.. kesemem anla!
gücüm yok
son bir çiziğe daha

phonic

gözlerinde güneşin batmadığı bir güzellik var
ne var ki solup gidecek ben görene kadar

karanlığı dostum zannederdim kaybolana kadar
kendimi akıllı zannederdim kaybolduğumu anlayana kadar

ilk ve son arasında ölü halde yatar bir bahar var
canlanıp çiçek açması iki adımına bakar

sarhoş olduğumu düşünürdüm seni tanıyana kadar
güzel olduğunu düşünürdüm "seni" tanıyana kadar

yatağımda uyanmayı bekleyen bir masal var
hep beni uyutacak değil ya yalanlar
o devler, sihirli aynalar, mutlu sonlar...

kapı

sana emanet ettim hayatımı
bir tek yalnızlığı aldım yanıma
o da üşürsem bir köşe başında
üzerimi örterim diye...aslında
fark etmesinler istiyorum biliyor musun
çoktan yitip gittiğimi yanıbaşında

üzüntümü belli edemem
anlatamam düşlerimi
kimsenin gözyaşını hak etmiyorum
biliyorum
senden akan son damlaydı
o damla ki cehennem ateşini yüreğimde yaktı
ve anladım
cezam damlalardan sırılsıklam olmuş bir yalnızlıktı