işkence

çok zaman geçmedi üzerinden
söktüler, attılar kalbimi
binlerce yağmur damlasıyla
kestiler bileklerimi
beynime dokunamadılar
hastalık sarmış her bir hücresini
ciğerlerimden küllük yaptılar
söndü nefesleri gözyaşlarımda
çığlıklarımı kahkahalarıyla kestiler
uykumu kabuslarla böldüler
çok zaman geçmedi üzerinden
beni umut dedikleri şeyle dövdüler
kanım kurumaya fırsat bulamadı hiç
su diye içirdiler
kulaklarıma kötülüğü döktüler
duyduğum her gerçek yaktı biraz daha ruhumu
çok zaman geçmedi üzerinden
gülümseyerek saklıyorum korkumu

şeytan

bu şarkıyı ne de çok severdin

yaslanırdın ardınıdaki huzura

doldururdum ciğerlerimi umutla

öperdim ellerini, artık adını bile hatırlayamadığım duygularla

bilmem hala arada açıp dinler misin

yoksa "bizden geçti" diyip geçmişi sansürler misin,

malum, geçmişindeki o kara lekeyi

mezara gidene kadar anmamaya yeminlisin

aslında şeytanın olma niyetinde değildim

sadece biraz aptal, baya da gençtim,

senden sonra yaşlılık dayandı zaten kapıma da

şu aptallığı bir türlü geçirmedim

seni unutmayı beceremedim