yalnız

bu yalnızlık
uzaklık
hep benim seçimimdi
bu sızı
karanlık
yolun sonunu her zaman görebiliyordum
yine de
kendimi durduramadım
yapamazdım
ister aptallık de
istersen
kendine verdiğin bir ceza işte..
de ve geç
umursarım, biliyor musun
etrafımda kimse kalmadığı zaman
şu an
kabullenirim sanmıştım
kimseyi umursamazsam
seni de umursamayacaktım
yanıldım
kim bilir
belki de başından beri
sadece
kocaman bir kayıptım

karşılıksızlık

önce gökyüzünün sağı patlıyor
sonra yeryüzünün sol yanı...paramparça
dua etmiyor adam
ne tanrıya ne şeytana
zerre inancı kalmamış inananlara

arkasından çığlık atanları umursamıyor
ilerisinde patlayan gökyüzüne doğru süzülüyor
alevler akıyor parmak uçlarından
umursamıyor kadın
zehirli elma karışırken kanına
küfrediyor yaşayanlara

saçlarını tarıyor adam
ellerinde gençliğinin kanı
gülümsüyor kadın
gözlerinde güzellik palavraları

göz göze geldiklerinde susuyor şarkı
hafifçe eğip başlarını
selamlıyorlar yaşadıkları hatıraları
erkek konuşacak oluyor
kadının ayak sesleriyle susuyor
şarkı çalmaya devam ediyor
gökyüzü yanıyor

son uyku

gece durağında bekliyorum
eğer bu son uyku da kaçarsa
ne yaparım, bilmiyorum

ruhumu, aklımı hep harcadım
bir parça kalp benliğimde kalan
onun da hatırası var işte, kıyamadım

artık direnemiyorum
kapanıyor görmeyi çoktan unutmuş gözlerim
son bir gayretle
biraz da itelemeyle
kendimi son uykuma atıyorum

niyet

başka bir şehirde
bambaşka şekillerde
yine de
aynı ay'ın gölgesinde
bambaşka kişiler
uzak kişiliklerle
uzlaşmıyor fikirlerimiz
duyulmuyor sözlerimiz
yaşamıyor nefesimiz
tutuşmuyor parmak izlerimiz 

benzerlikler üzerinden
ilerlenmiyor
durulmuyor
renkler tutsa da
yakışmıyor

bu çekimserlik mi
çeken bize birbirimizi
inkara sürükleyen hayat mı
intihar kelimesinin kökeni
senden kaçınmak için mi
her sorunun asıl niyeti

benim niyetime gelirsek
güzel bir şarkı dinledim
seni özledim
konuşmak değil aslında niyetim
sonu gelmeyen bir ızdırabın
sonunda yazan kelimeleri göstermek istedim...