yine çağırsan bu aciz deliyi
hatta fısıldasan ismimi
ruhumu emanet edip cehenneme
koşarım dizlerinin dibine
tutup kanlar içindeki ellerimi
usulca öpüp kör gözlerimi
beni bir daha ateşe atacağını bile bile
gönüllüyüm yoluna düşmeye
ez o narin ayaklarınla kabrimi
siyah güller açar kalbimden, bir damla rahmet kafi
o güzel kokulara aldanıp merhamet etme
yalvarırım, artık beni diriltme
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder