hatta olabileceği kadar kirliydi
evet sevgi vardı
parmaklarımız kenetlenirken
ama nefret de hep oradaydı
yaklaştıkça, yakınlaştıkça
yaralarımız birbirini açtıkça
çığlıklar kan olup aktı
zaman oldu dayanamadık bu iğrençliğe
uzaklaştık
aramıza uçurumlar girdi
o uçurumdan kaç gün intihar etti
ölü günlerin üzerinde seviştik sonra
çürüyen baharların kokusu karıştı tenimize
yakışan da buydu zaten bize
iki kötü insan
iki güzel insan
nasıl da saçma bir hayatta
karıştırdık ruhlarımızı
nasıl da kaçırdık şansımızı
ah o sapkın insanlığımız olmasaydı
ya da çekebilseydik umursamazlık kartını
masallara inanacak kadar aptal olsaydık
ya da bir yastıkla boğabilseydik vicdanımızı
şansımız yaver gider miydi
ama artık bunları düşünmüyorum
kanlı bir yaz akşamı
sana dua ederken
bir tek sana düşmekten korkuyorum
