ffwwq

çiçekler açmış mezarımda gözlerim mezar cehennem azabı sevda bu nasıl bir çiçektir rengarenk eder sonumu bu nasıl bir sondur gülümsetir kaybettirirken yokluğunu odalar dolusu şuursuzluk damarlarımda inliyor vefalı bir dost mutsuzluk ne zaman yalnız kalsam geliyor bu nasıl bir pürriyettir yasaklanmalı bu inatçı inançlar o terk edilişin haykırışları ve boş bakışlar sarhoş kalbinden kopan hıçkırıklar sanki lanet lanet üzerine ışık örtülmüş kumaşlar beyaz ki ne beyazlar dalga geçer gibi karanlıkla çiçek açtırıyor mezarlıkta