çaresizlik

sabır

düşerken bombalar 

çocukların hayatına

bir kadın öldürülürken

her gün geçtiğin sokakta

veya

her gün kesilirken iştahımız

açlıktan ağlayan sokaklarda

sana öğüt verenler

sabır diyenler

nasıl bir körlük

nasıl bir insan israfı içindeler

bir parça dilenirken hayatlarından

yüzüne bakmayan şerefsizler

iş yüceltilmeye gelince

nasıl bakarlar yüzüne utanmadan

ve sen 

alçak 

kahırların yüz karası

sen

nasıl da gidip sürersin ekmeklerine kirli parmak izini

tükenirken insanlık

nasıl da türersin cehaletin çukurlarında

bu bozuk dünyada

tükenmeni beklemek boşuna

biliyorum

o yüzden kendimi tüketiyorum