Senin üstünde karlar var bembeyaz
ben küllerle kaplıyım, gri ve haylaz
ne zaman bitecek bu nefret diye soruyorum
ne zaman, tiksinmekten bile vazgeçeceksin
seni artık sevmediğimde
diyorsun,
hafiften gülüp, geçiyorsun
geçtiğin yollar eriyor
gözlerime sıçrıyor,
ayak ucundaki karlar
ruhumu üşütüyor
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder