25 Ocak 2016 Pazartesi

23.28

kalemin tükendiği noktadayım
uzaktakilerin, uzak dediği yerde
dervişin dilindeki lokmadayım
oysa varırım...sanırdım gönlüne

dizlerinden çıkan isyandayım
yar için vaz geçilen serde
yersizken suçlanan kuyudayım
sorarım
ne garezi olacak ki peygambere

nefesin değmediği bir candayım
nefessizken de düşülürmüş derde
renkleri solmuş bir odadayım
sev diyorum karşımdaki sevgisize






Hiç yorum yok:

hatelove

saf değildi duygularımız hatta olabileceği kadar kirliydi evet sevgi vardı  parmaklarımız kenetlenirken ama nefret de hep oradaydı yaklaştık...