gülümsüyorum
rüzgar akıyor başımdan ayak uçlarıma
ürperiyor
beş saniye sonra hayata çarpacak bedenim
parmaklarım titriyor
heyecanlanıyorum
geriye doğru saymaya başlıyorum
üç
iki
sen
saf değildi duygularımız hatta olabileceği kadar kirliydi evet sevgi vardı parmaklarımız kenetlenirken ama nefret de hep oradaydı yaklaştık...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder