28 Şubat 2010 Pazar

gel

gel
sabah olduğunda ruhum aydınlansın
gel
nefes alırken kalbim atsın
gel
üşürken sana bakan yüzüm kızarsın
gel
karaladığım sokaklar anlam kazansın
gel
insanlar kayıp diğer yarımı da tanısın
gel
istersen yüreğime bir bıçak daha saplarsın
yine de gel
ölürken, belki başımı son kez okşarsın

Hiç yorum yok:

hatelove

saf değildi duygularımız hatta olabileceği kadar kirliydi evet sevgi vardı  parmaklarımız kenetlenirken ama nefret de hep oradaydı yaklaştık...