28 Şubat 2010 Pazar

Islak Işık

omuzlarıma yüklemişim bir tabut
içinde sevgilim, katilim bir arada
rahmette ruhum bir kefen kadar mazbut
kalbime işlemişim seni, mezarın da orda
bi ulaşabilsem yokluğa..

ruhsuzum, suskunum, yorgunum
düşmüşüm gerçekliğe şaşkınım
senle de değil, sensiz de hayatım
yaşarken hissetmeyi özledim seni..hayatım

Hiç yorum yok:

hatelove

saf değildi duygularımız hatta olabileceği kadar kirliydi evet sevgi vardı  parmaklarımız kenetlenirken ama nefret de hep oradaydı yaklaştık...