13 Ağustos 2010 Cuma

deniz kıyısında

kızılımsı ay ışığı altında
dalga sesleri arasında
ellerini ilk defa tuttum
adını fısıldayan rüzgarda

yıldızlar hep yeşil miydi
hayat böylesine güzel miydi
tek ömrün fazla geldiği bu ruha
bin ömür kısacık mı gelecekti

karanlıkta bir gül bahçesi
gülü sevecekse insan
neden batsın ki dikeni
ay ışığını görüyorsa insan
ne yapabilir karanlığın bilinmezliği

Hiç yorum yok:

hatelove

saf değildi duygularımız hatta olabileceği kadar kirliydi evet sevgi vardı  parmaklarımız kenetlenirken ama nefret de hep oradaydı yaklaştık...