bir şeyler değişti sanki
ve ben hiç değişemedim gibi
binalar yükseldi gölgemden
mevsimler değişti penceremden
insanlar gelip geçti kapımın önünden
ve bir merhabayı çok gördüm
ama inan çok meşguldüm
buğulu camlara ismini yazarken
sevme beni
bırak üşüsün ellerim
ben sıcağı sevmem
kalbim ısınırsa kaçar giderim
özleme beni
değmem
sen don kişot'u hayal ederken
bulacağın şey alsında ruhsuz bir değirmen
bekleme beni
gelmem
bile bile kaçar o tren
sana olan nefretim
firar etmedikçe bu kalpten
ben ancak ismine bakarım penceremden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder