çirkin yüzümü kapatıp atkımla
beklemiştim geçmeni, o köşe başında
yakmıştım yağmurun altında bir sigara
saçaklardan su düştükçe dumanına
gülümsedim.. ne kadar da benziyordu bana
dumana sarılmaya çalışan o damla
geçip gidecekti içinden bir anda
gökyüzü varken,duman bağlanıp düşemezdi o damlayla
ben gülümserken gözlerime çarpan damlalara
sen hiç gelmedin o köşe başına
tam terk edecektim seni beklemeyi o anda
izmaritler dolandı ayaklarıma
bir öpücük kondurdum, düşerken taş yola
kan rengi dudaklarının tadını buldum orda
anladım ağlarken ilk defa
sen ki düştün, düşenin yazgısına
durmayacaksın asla o köşe başında
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder