gözlerinde güneşin batmadığı bir güzellik var
ne var ki solup gidecek ben görene kadar
karanlığı dostum zannederdim kaybolana kadar
kendimi akıllı zannederdim kaybolduğumu anlayana kadar
ilk ve son arasında ölü halde yatar bir bahar var
canlanıp çiçek açması iki adımına bakar
sarhoş olduğumu düşünürdüm seni tanıyana kadar
güzel olduğunu düşünürdüm "seni" tanıyana kadar
yatağımda uyanmayı bekleyen bir masal var
hep beni uyutacak değil ya yalanlar
o devler, sihirli aynalar, mutlu sonlar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder