yok

gecenin henüz tanışmadığım dakikaları
yürüyorum
nefesimden şarap dökülüyor
bir şarkı söylüyorum
mesafeler duymuyor

az önce yaşadığım şehir
ardımda yanan nehir
hepsi çizgi çizgi aklımda
çiz desen çizemem ama
cesaretim yok
yok olmaya

sabahın küskün ışıkları
ağlıyorum
gözlerimden adın dökülüyor
bir ağıt yakıyorum
umurunda olmuyor

uzun zaman önce yuttuğum zehir
aynada gördüğüm katil
hepsi çizgi çizgi kollarımda
kes ruhunu desen.. kesemem anla!
gücüm yok
son bir çiziğe daha