..........

uzaktan bakıyorum sana

çok...ama çok uzaklardan

masmavi bir denizin

karanlık derinliklerinden

anıyorum ismini

kimsesiz bir ilkbaharda

tutmak isterdim ellerini

kaybolmak istanbul sokaklarında

evinden bir kaç adım aralıkta

hani istemezsek hiç varamayacağımız

yalnız çiçeklerini sulamak için

baş başa kalacağımız o sokakta

uzaklardan bakıyorum sana

parçalıyor aklımı rüzgar

deliliğe bir dudak boyu mesafedeyim

başına buyruk atlar gibi

adını haykıra haykıra
ölmek istiyorum bir dağ başında

seni tanımayan bir medeniyet

cehaletin başkentidir aslında.....