sarmaşıklar dolanmış
çıplak ayaklarına
toprak ve deniz süzülüyor
düşlerinin kıyılarında
tatlı bir sabah kahvesi gibi
kıvrılmış dudakların
muzipçe saklanıyor parmaklarının ardına
fısıldıyorsun usulca
"insanlar iyi değil,
yalan söyleme bana
ölüm bir kurtuluş değil, biliyorum
yine de artık saklanmak istiyorum"
ve kayboluyorsun usulca
tüm o savaşların arasından
bir rüzgar olup geçerken
dokunduğun kalpler ısınıyor son defa
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder