3 Ekim 2022 Pazartesi

ben

hep bir bahanem var
yok belki yağmur yağarmış
neymiş efendim
bu güneş adamı yakarmış
zindanımın hem kölesiyim
hem de bekçisi
ne mutluluğu hak ederim
ne de mutsuzluğu düşlerim
sevebilme yeteneğimi kaybetmeden
sevdiklerimi kaybederim
sarhoşluğumu mutluluk sananlara güler
güldüğüm her an için kendimden nefret ederim
yine de bak işte yaşamaya devam ediyorum
ne kadar sürer bilmiyorum
seni görmeden yaşamaya alıştım da
seni görmeden ölmek istemiyorum

Hiç yorum yok:

hatelove

saf değildi duygularımız hatta olabileceği kadar kirliydi evet sevgi vardı  parmaklarımız kenetlenirken ama nefret de hep oradaydı yaklaştık...