nasıl bir insan
göremez kendisini
ışığın içinde
ve karanlığa göçmenin
en taze
en soğuk olduğu gerçeklikte
nasıl bir insan
korkar cesaret etmekten
saklanır kendi ardına
nasıl bir insan
düşer binlerce dikenin ortasına
daha tatmadan gül yapraklarını
kanatır dört bir yanını
o kan içinde
o gece
bu sözlere kanar
sonrada ağlar
ben
nasıl bir insanım diye
peki biter mi?
bu seferlik bitmedi
nasıl bir insan ki
sondan değil de
sonun getirdiklerinden kaçınır
nefes almak için değil
aldığı nefes işe yarasın diye uğraşır
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder