olsaydım

bir sokak lambası olsaydım

aydınlatsaydım geçtiğin yolları

farkıma bile varmazdın

öyle ya

aydınlık gecelerde umursanmayan varlığım

ancak sönüp gittiğimde

dönüşürdü bir karanlığa sövgü öznesine

bir kapı kolu olsaydım

açsaydım önüne çıkan kapıları

belki dokunmaktan bile kaçınırdın

değil mi

mikrop dolu soğuk bir cisimdi fıtratım

ancak kırılıp işe yaramaz hale geldiğimde

dönüşürdü bir aksiliğin yersiz çekimine

bir kitap ayracı olsaydım

örtseydin üzerimi gözlerine dokunan kelimelerle

nerede olmadığımı asla umursamazdın

düşünsene

ben sadece senin istediğin yerde durmalıydım

ancak düşüp kalırsam beklemediğin bir yerde

dönüşürdü umurun olmadığım yerin kaybolmuş izlerine